Get Adobe Flash player

ภาค ๔

วิธีพิจารณาวินิจฉัยในคณะวินัยธรชั้นต้น

---------

ลักษณะ ๑

หลักทั่วไป

        มาตรา ๗๐ คณะวินัยธรผู้พิจารณาวินิจฉัยอธิกรณ์ พึงตั้งอยู่ในธรรม ไม่พึงน้อมใจเชื่อก่อนว่า จำเลยเป็นดังคำกล่าวหานั้น

        มาตรา ๗๑ อธิกรณ์ใดที่คู่อธิกรณ์ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง นำไปฟ้องเป็นคดียังศาลหลวงฝ่ายอาณาจักร ก่อนนำมาฟ้องยังคณะวินัยธร ถ้าคดีนั้นยังไม่ถึงทีสุด ห้ามมิให้คณะวินัยธรรับอธิกรณ์นั้นไว้พิจารณา แม้คดีถึงที่สุดแล้ว ถ้าคณะวินัยธรเห็นไม่สมควร จะไม่รับไว้พิจารณาก็ได้

        ถ้าในระหว่างการไต่สวนมูลอธิกรณ์ พิจารณา คู่อธิกรณ์ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนำไปฟ้องเป็นคดียังศาลหลวงอีก คณะวินัยธรจะรอการนั้นๆไว้จนกว่าคดีในศาลหลวงจะถึงที่สุด จึงดำเนินอธิกรณ์นั้นต่อไป หรือจะจำหน่ายอธิกรณ์นั้นเสียก็ได้

        มาตรา ๗๒ อธิกรณ์เรื่องเดียวกัน ซึ่งพระธรรมธรและบุคคลผู้เสียหายต่างได้ยื่นฟ้องในคณะวินัยธรชั้นต้นคณะเดียวกันหรือต่างคณะกัน เมื่อคณะวินัยธรเห็นชอบเอง หรือโจทก์ได้ยื่นคำร้องในระยะใดระยะหนึ่งก่อนมีคำวินิจฉัย คณะวินัยธรนั้นย่อมมีอำนาจสั่งให้รวมพิจารณาเป็นอธิกรณ์เดียวกันก็ได้ แต่