Get Adobe Flash player

ระเบียบมหาเถรสมาคม

กำหนดวิธีปฏิบัติในการไปต่างประเทศสำหรับพระภิกษุสามเณร

พ.ศ.๒๕๐๗ [1]

--------

 

            อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ.๒๕๐๕ มหาเถรสมาคมวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

            ข้อ ๑ ระเบียบมหาเถรสมาคมนี้เรียกว่า “ระเบียบมหาเถรสมาคม กำหนดวิธีปฏิบัติในการไปต่างประเทศสำหรับพระภิกษุสามเณร พ.ศ.๒๕๐๗”

            ข้อ ๒ ระเบียบมหาเถรสมาคมนี้ ให้ใช้บังคับตั้งแต่วัดถัดจากวันประกาศในแถลงการณ์คณะสงฆ์เป็นต้นไป

 

หมวด ๑

บททั่วไป

            ข้อ ๓ การเดินทางไปต่างประเทศของพระภิกษุสามเณรแบ่งเป็น ๒ ประเภท คือ

                  ก. ไปราชการหรือกิจของคณะสงฆ์

                  ข. ไปเป็นส่วนบุคคล

            ข้อ ๔ การเดินทางไปต่างประเทศ ในประเภท ก. เป็นอำนาจหน้าที่ของมหาเถรสมาคม

            ข้อ ๕ การเดินทางไปต่างประเทศ ในประเภท ข. ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดที่วางไว้ในระเบียบมหาเถรสมาคมนี้

 

หมวด ๒

คุณสมบัติของพระภิกษุสามเณรผู้เดินทางไปต่างประเทศ

            ข้อ ๖ พระภิกษุผู้จะเดินทางไปต่างประเทศ ต้องประกอบด้วยคุณสมบัติทั่วไป ดังนี้

                  (๑) มีพรรษาพ้น ๕ เว้นแต่กรณีที่ระบุไว้ในข้อ ๗

                  (๒) มีความรู้พระธรรมวินัยพอรักษาตัวได้

                  (๓) เป็นปกตัตตะ และมีความประพฤติเรียบร้อยดีงาม

            ข้อ ๗ พระภิกษุผู้มีพรรษาต่ำกว่า ๕ หรือสามเณร ต้องมีพระภิกษุผู้มีคุณสมบัติตามข้อ ๖ เป็นผู้กำกับ หรือเจ้าอาวาสเจ้าคณะในต่างประเทศ ขอไปเพื่อการพระศาสนา หรือการคณะสงฆ์ในสำนักหรือในเขตปกครองของตน จึงจะมีสิทธิได้ร้บการพิจารณาในการไปต่างประเทศ ตามระเบียบมหาเถรสมาคมนี้

 

หมวด ๓

กรณียะในการไปต่างประเทศ

            ข้อ ๘ ในกรณียะที่ยกเป็นเหตุในการขอเดินทางไปต่างประเทศได้ มีกำหนดดังนี้

                  (๑)   ไปสอนพระปริยัติธรรม หรือสอนพระพุทธศาสนาในถิ่นอันสมควร

                  (๒)  ไปศึกษาวิชาอันไม่ขัดต่อพระธรรมวินัยและสมควรแก่สมณวิสัย

                           (๓) ไปนมัสการปูชนียวัตถุสถานเป็นหมู่คณะ

                  (๔)   ไปบำเพ็ญกุศลเนื่องด้วยถวายผ้ากฐิน ผ้าป่า ตามเทศกาล

                  (๕)   ไปเยี่ยมพระอุปัชฌาย์ อาจารย์ หรือญาติชั้นบุพการี หรือญาติอื่นใด ตามที่คณะอนุกรรมการ ศ.ต.ภ. เห็นสมควร หรือ

                  (๖)   ไปกิจนิมนต์ตามที่คณะอนุกรรมการ ศ.ต.ภ. เห็นสมควร

            ข้อ ๙ พระภิกษุผู้ได้รับอาราธนาไปเป็นครูสอนพระปริยัติธรรมหรือสอนพระพุทธศาสนาจากเจ้าอาวาส เจ้าคณะ องค์การ สมาคม หรือสถาบันอื่นใดในต่างประเทศ ให้เป็นหน้าที่ของผู้ได้รับอาราธนาแจ้งรายละเอียดพร้อมด้วยหลักฐานการอาราธนา สถานที่จะทำการ กิจที่จะทำ วิธีดำเนินการ การอุปถัมภ์ในการเดินทางและการเป็นอยู่ ที่พักอาศัย และกำหนดเวลาที่จะอยู่ในต่างประเทศ พร้อมกับยื่นคำขอหนังสือเดินทางไปต่างประเทศ

            ถ้าหลักฐานต่าง ๆ เป็นภาษาต่างประเทศ ให้แปลเป็นภาษาไทย โดยผู้แปลและหรือผู้ไปนั้นลงนามรับรองคำแปลด้วย

            ข้อ ๑๐ พระภิกษุผู้ประสงค์จะเดินทางไปศึกษาวิชาอันไม่ขัดต่อพระธรรมวินัย และสมควรแก่สมณวิสัย ต้องประกอบด้วยคุณสมบัติเฉพาะอีกส่วนหนึ่ง ดังนี้

                  (๑)   เป็นเปรียญ

                  (๒)  มีพื้นความรู้สามัญศึกษา ไม่ต่ำกว่าชั้นมัธยมบริบูรณ์หรือเทียบเท่า

                  (๓)  มีสุขภาพอนามัยดี ซึ่งนายแพทย์แผนปัจจุบันชั้น ๑ ตรวจและรับรองเป็นหลักฐานว่า สามารถไปเล่าเรียนได้

                  (๔)   มีสติปัญญา และฉันทะ วิริยะ ขันติ ปานกลางเป็นอย่างต่ำ ในกรณีนี้ให้ผู้ขออนุญาตแสดงหลักฐานและคะแนนวิชาครั้งสุดท้ายที่ตนสอบไล่ได้

            ข้อ ๑๑ พระภิกษุผู้ขออนุญาตเพื่อไปศึกษาในต่างประเทศ ต้องแจ้งรายละเอียดพร้อมด้วยหลักฐานเกี่ยวกับสถานที่ศึกษา การรับเข้าศึกษา รายการวิชาที่ศึกษา สถานที่พักเพื่อการศึกษา ค่าใช้จ่ายในการศึกษาแต่ละปี และผู้อุปถัมภ์ในการเดินทาง ตลอดถึงการอุปถัมภ์ในการศึกษาจนกว่าจะจบหลักสูตร หรือตามที่กำหนดไว้

            ถ้าหลักฐานต่าง ๆ เป็นภาษาต่างประเทศ ให้แปลเป็นภาษาไทย โดยผู้แปลและหรือผู้ไปนั้นลงนามรับรองคำแปลด้วย

 

หมวด ๔

วิธีการขออนุญาตไปต่างประเทศ

            ข้อ ๑๒ พระภิกษุสามเณรผู้ประสงค์จะเดินทางไปต่างประเทศตามข้อ ๕ ให้ยื่นหนังสือขออนุญาตตามแบบของคณะอนุกรรมการ ศ.ต.ภ. ต่อผู้บังคับบัญชาตามชั้น ดังนี้

                  (๑)   รองเจ้าอาวาส ผู้ช่วยเจ้าอาวาส นอกจากพระอารามหลวง พระภิกษุสามเณรในวัด ยื่นต่อเจ้าอาวาส

                  (๒)  รองเจ้า