หมวด ๗ เบ็ดเตล็ด

หมวด ๗ เบ็ดเตล็ด ———-      หมวดเบ็ดเตล็ด เป็นหมวดหนึ่งซึ่งมีความสำคัญต่อคณะสงฆ์และคณะสงฆ์อื่น มีลักษณะไม่อาจจัดเข้าในหมวดใด ๆ ได้ มี ๒ มาตรา คือ      ๕๒.…

หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

หมวด  ๖ บทกำหนดโทษ —————      คำว่า โทษ ในหมวดนี้ เป็นโทษทางอาญา มิใช่โทษทางพระวินัย โทษอาญาในหมวดนี้ อาจเกิดขึ้นเกี่ยวกับการฝ่าฝืน การนิคหกรรม และการสละสมณเพศ เกี่ยวกับการเคยต้องอาบัติปาราชิก และเกี่ยวกับคณะสงฆ์…

หมวด ๕ ศาสนสมบัติ

หมวด ๕ ศาสนสมบัติ —————-      ศาสนสมบัติ คือ ทรัพย์สินอันเป็นของพระศาสนา เป็นอุปกรณ์อันสำคัญในการวัดและการคณะสงฆ์      ๔๕. มาตรา ๔๐ เป็นบทบัญญัติเดิม กำหนดประเภทแห่งศาสนสมบัติ           …

หมวด ๔ วัด

หมวด  ๔ วัด ————-      คำว่า “วัด” ในพระราชบัญญัตินี้ หมายถึงวัดที่ชอบด้วยกฎหมาย มิได้หมายถึงสถานที่ซึ่งสร้างวัดโดยพลการ วัดเป็นหน่วยงานชั้นต้นแห่งพุทธจักรและเป็นศูนย์กลางประดิษฐานพระพุทธศาสนา แต่เดิมวัดเป็นนิติบุคคลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๒ (๒) แต่ปัจจุบันวัดเป็นนิติบุคคลตามมาตรา…

หมวด ๓ นิคหกรรมและการสละสมณเพศ

หมวด ๓ นิคหกรรมและการสละสมณเพศ ————————-      นิคหกรรม หมายถึง การลงโทษตามพระธรรมวินัย เรียกว่า ปรับอาบัติ โดยโทษมี ๓ สถาน คือ โทษอย่างหนัก ๑…

หมวด ๒ มหาเถรสมาคม

หมวด ๒ มหาเถรสมาคม ——————–      มหาเถรสมาคม เป็นสถาบันปกครองคณะสงฆ์สูงสุด เป็นองค์กรบัญชาการคณะสงฆ์สูงสุด มีขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๕ ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช ๒๔๘๔ เมื่อ พ.ศ.…

หมวด ๑ สมเด็จพระสังฆราช

หมวด ๑ สมเด็จพระสังฆราช ——————————      สมเด็จพระสังฆราช เป็นตำแหน่งสูงสุดในทางพุทธจักร เพราะสมเด็จพระสังฆราช ทรงเป็นประมุขในการปกครองคณะสงฆ์และพุทธศาสนิกชน และทรงเป็นพระสังฆบิดร มีมาแต่สมัยกรุงสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน แต่ในสมัยกรุงสุโขทัย เรียกว่า “พระสังฆราช” เมื่อถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาจึงเพิ่มคำว่า “สมเด็จ”…

บทที่ ๗ พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน

บทที่ ๗ พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน ——————-      ในบทนี้ จะกล่าวถึงเฉพาะพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน กล่าวคือ พระราชบัญญัติทั้ง ๒ ฉบับ ซึ่งผลมีใช้บังคับเมื่อวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๐๖ และ…

บทที่ ๖ พระราชกำหนด แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ พ.ศ. ๒๕๔๗

บทที่ ๖ พระราชกำหนด แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ พ.ศ. ๒๕๔๗ ——————————      พระราชกำหนดเป็นกฎหมายพิเศษ ซึ่งตราขึ้นในคราวฉุกเฉิน มีความจำเป็นเร่งด่วนมิอาจหลีกเลี่ยงได้ ตราขึ้นโดยไม่ผ่านสภาเพื่อแก้ไขเหตุการณ์ที่จำเป็นนั้น ๆ เมื่อเปิดสภาแล้ว…

บทที่ ๕ พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕

บทที่ ๕ พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ ———————-      ในการตราพระราชบัญญัติฉบับนี้ มีหมายเหตุบันทึกเหตุผลในการประกาศใช้พระราช บัญญัติฉบับนี้ พอเก็บความได้ดังนี้      ๑) คงใช้บังคับมาเป็นเวลานานแล้ว…

หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด

หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด —————-      หมวดเบ็ดเตล็ด จัดเป็นหมวดหนึ่งซึ่งมีความสำคัญเกี่ยวกับการคณะสงฆ์ แต่มีลักษณะที่ไม่อาจจัดเข้าในหมวดใด ๆ ได้ ในหมวดนี้มี ๒ มาตรา คือ      ๔๓.…

หมวด ๗ บทกำหนดโทษ

หมวด  ๗ บทกำหนดโทษ —————–      คำว่า “โทษ” ในหมวดนี้ เป็นโทษทางอาญาต่างจากโทษทางพระวินัย โทษอาญาในหมวดนี้ อาจเกิดขึ้นเกี่ยวกับการฝ่าฝืนการนิคหกรรมและสละสมณเพศ เกี่ยวกับการที่เคยต้องอาบัติปาราชิก และเกี่ยวกับคณะสงฆ์บัญญัติไว้เพื่อป้องกันความเสื่อมเสียอันอาจเกิดขึ้นแก่คณะสงฆ์ และให้ความสะดวกแก่เจ้าคณะ เจ้าอาวาส และเจ้าหน้าที่ฝ่ายราชอาณาจักร…