โคลงดั้นบาทกุญชร

       โคลงดั้นบาทกุญชร เป็นโคลงดั้นที่มีลักษณะการสัมผัสอื่นคล้ายกับโคลงดั้นวิวิธมาลี แต่มีการสัมผัสแตกต่างกันเพียงสักเล็กน้อย มีแผนผังและตัวอย่างดังนี้

โคลงดั้นวิวิธมาลี

       โคลงดั้นวิวิธมาลี เป็นบทประพันธ์ที่เอาแบบมาจากกาพย์วิชชุมาลี ปรับปรุงให้เหมาะสมเป็นโคลงดั้น แถมให้มีเอกเจ็ดโทสี่และวางผิดกับโคลง ๔ สลับไป พร้อมกับการสัมผัสก็แตกต่างกันบ้าง กำหนดการแต่งครั้งหนึ่ง ๒ บทขึ้นไป ต้องจำพิเศษว่าต้องแต่ง ๒ บท หรือ ๒…

โคลงดั้น

โคลงดั้น เป็นบทประพันธ์ที่ใช้ลีลาการประพันธ์เชิงปกปิดซุกซ่อน ต่างจากโคลงสุภาพ แยกเป็น ๖ ชนิด คือ โคลงดั้นวิวิธมาลี โคลงดั้นบาทกุญชร โคลงดั้นตรีพิธพรรณ โคลงดั้นจัตวาทัณฑี โคลง ๓ ดั้น และโคลง ๒…

โคลง ๒ สุภาพ

       โคลง ๒ สุภาพ เป็นโคลงที่ใช้ร่วมกับโคลง ๔ สุภาพ ในการประพันธ์ลิลิต และในการอื่น ถึงเป็นโคลงเล็กน้อย ก็มีความเพราะพริ้งอยู่ กำหนดบทหนึ่งมี ๑ บาทกับ ๑ วรรค…

โคลง ๓ สุภาพ

        โคลง ๓ สุภาพ เป็นโคลงที่ใช้ร่วมกับโคลง ๒ สุภาพ ในการประพันธ์ลิลิตและเป็นโคลงที่มีความเพราะพริ้งอยู่ โดยกำหนดบทหนึ่งมี ๒ บาท ๆ ละ ๒ วรรค จำนวนบาทแรกมี…

โคลง ๔ กระทู้

        โคลง ๔ กระทู้ เป็นบทประพันธ์ที่ใช้เป็นรองโคลง ๔ สุภาพ ซึ่งข้อบังคับตรงกับโคลง ๔ สุภาพทุกประการ เพียงแต่ตั้งเป็นกระทู้ทั้ง ๔ บาท อ่านลงแต่บาทที่ ๑ ถึงที่…

โคลง ๔ จัตวาทัณฑี

        โคลง ๔ จัตวาทัณฑี เป็นโคลงที่มีความนิยมน้อยกว่าโคลง ๔ สุภาพ เพราะใช้สัมผัสซับซ้อนและอีกเสียงไม่ไพเราะเท่าโคลง ๔ สุภาพ ส่วนที่แปลกจากโคลง ๔ สุภาพ คือวรรคที่ ๒ รับสัมผัสด้วยคำที่…

โคลง ๔ ตรีพิธพรรณ

        โคลง ๔ ตรีพิพิธพรรณ เป็นโคลงที่มีความนิยมน้อยกว่าโคลง ๔ สุภาพ ซึ่งมีฉันทลักษณ์ต่างจากโคลง ๔ สุภาพ เพียงบาทที่ ๒ ที่รับสัมผัสแห่งเดียวคือ รับด้วยคำที่ ๓ นอกนั้นเหมือนกันทุกประการ…

โคลง ๔ สุภาพ

        โคลง ๔ สุภาพ เป็นโคลงที่มีผู้นิยมชมชอบสูง ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมไทยมากกว่าโคลงชนิดอื่น ถือเป็นหลักของโคลงสุภาพทุกชนิด เพราะถ้าฝึกได้ดีในการแต่งโคลง ๔ สุภาพแล้ว จะฝึกแต่งโคลง ๔ อื่นได้ไม่ยาก เพราะเป็นไปอย่างเดียวกันเป็นส่วนมาก โคลง ๔…

โคลงสุภาพ

โคลงสุภาพ เป็นบทประพันธ์ที่ใช้ถ้อยคำและลีลาเป็นไปในลักษณะสุภาพเรียบร้อย แยกเป็น ๖ ชนิดคือ โคลง ๔ สุภาพ โคลง ๔ ตรีพิธพรรณ โคลง ๔ จัตวาทัณฑี โคลง ๔…

บทที่ ๔ ว่าด้วยโคลง

ความเบื้องต้น       โคลง เป็นคำประพันธ์แบบไทย ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายว่า “เป็นนาม” แล้วขยายว่า “คำประพันธ์ประเภทหนึ่ง มีจำนวนคำในวรรคสัมผัสและบังคับเอกโทตามตำราฉันทลักษณ์” จัดเป็นคำประพันธ์ชั้นสูง เป็นที่นิยมของแต่ชนชั้นสามัญจนถึงองค์พระมหากษัตริย์ ผู้รู้กล่าวว่า น่าจะกำเนิดครั้งแรกที่อาณาจักรลานนา แล้วไทยฝ่ายใต้รับมาปรับปรุงใช้ เริ่มเจริญที่เห็นชัดในรัชกาลสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และเจริญมากสุดในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช…

เพลงขอทาน

       เพลงขอทาน เป็นกลอนสำหรับคนร้องขอทานหรือรับอนุเคราะห์อื่น ๆ กำหนดวรรคละ ๔-๘ คำ แต่แสดงแผนผังวรรคละ ๖ คำ มีแผนผังและตัวอย่างดังนี้